Een hoofd vol met vakjes,
vol met deurtjes en muurtjes.
Een hoofd vol met stiltes,
oneindige gedachtes.

Een hoofd vol met geschreeuw,
vol met emoties.
Een hoofd met brandende ogen,
van tranen die niet willen vloeien.

Een hoofd met een mond
die wil spreken, maar zwijgt.
Een hoofd met oren die horen,
maar niet kunnen antwoorden.

Een mens is niet te bevatten,
niet te snappen, niet te doorgronden.
Ons hoofd is diep, dieper dan een put.
Oneindig. In tweestrijd. Verward.

De strijd in ons leven is niet tegen de ander.
De strijd in ons leven strijden we tegen onszelf.

Willen we in vrijheid leven,
dan zullen we moeten toegeven.
Wanneer we onszelf in Zijn veilige handen overgeven,
zullen we pas werkelijk echte vrijheid gaan beleven.

———————-
Zomaar even een tekst die ik schrijf op een vrijdag avond in december. Mijn eigen hoofd als inspiratie. Herken je hier dingen in? Of herkende je hier dingen van? Deel het. Reageren mag.

%d bloggers liken dit: